Πλάτων & Συμπόσιο: Έρως, Αγνοείται και Μαθαίνει να Βλέπει την Ομορφιά

Ένα μέρος γίνεται πολυφωνική έρευνα.

Οι καλεσμένοι θα κάνουν ομιλίες για τον Έρωτα σε μια συνάντηση. Κάθε ομιλητής επιλέγει τη δική του έμφαση. Η γνωστή ιστορία του Αριστοφάνη, στην οποία οι άνθρωποι αναζητούν το χαμένο μισό τους, είναι μια φωνή μέσα στο σύνολο αυτό. Δεν είναι απλώς το τελικό δόγμα του Πλάτωνα για κάθε ανθρώπινο ον και σχέση.

Το σχήμα είναι σημαντικό. Ένας αναγνώστης μπορεί πρώτα να πιαστεί από μια ιστορία και στη συνέχεια να την επανεξετάσει με μια άλλη ομιλία. Ενόραση προκύπτει όχι μόνο επειδή ο τελευταίος ομιλητής σβήνει μια λανθασμένη απάντηση. Οι διαφορές δείχνουν τι χρειάζεται μια έννοια της αγάπης προσπαθεί να εκπληρώσει: να είναι πλήρης, να πάρει θαυμασμό, την παραγωγή κάτι ή την κατοχή του καλού βιώσιμα.

Ο Διοτίμα μιλάει μέσω του Σωκράτη

Ο Σωκράτης μιλά για την εκπαίδευση που έλαβε από το Διοτίμα. Σύμφωνα με το λόγο αυτό, ο έρως συνδέεται με την έλλειψη και την επιθυμία. Το να αγαπάς κάτι προϋποθέτει ότι δεν το έχεις απλό και για πάντα. Έτσι, ο Έρως αποκτά θέση ανάμεσα στην έλλειψη και την αναζήτηση, όχι ως προϋπόθεση κατά την οποία όλες οι επιθυμίες έχουν ήδη εκπληρωθεί πλήρως.

Η παράδοση παραμένει λογοτεχνικά στρωμένη και εδώ: Ο Πλάτωνας γράφει ένα διάλογο στον οποίο ο Σωκράτης αντανακλά αυτά που θα είχε πει ο Διοτίμα. Δεν προκύπτει από αυτή τη δομή ότι έχουμε στην κατοχή μας μια ιστορική έκθεση μαθήματος του Διοτίμα. Σημαίνει ότι μια γυναικεία μαθησιακή φιγούρα μέσα στο κείμενο λαμβάνει αποφασιστική φιλοσοφική εξουσία. Ο ρόλος της αξίζει περισσότερη προσοχή από μια φευγαλέα αναφορά σε μια σειρά διάσημων ανδρών.

Από το ένα όμορφο σώμα στο άλλο βλέμμα

Στη λεγόμενη ανάβαση, η προσοχή ενός όμορφου σώματος επικεντρώνεται στην ομορφιά που γίνεται ορατή αλλού, στη συνέχεια στις ψυχές, τις πράξεις, τις εντολές και τη γνώση, και τελικά στην ίδια την ομορφιά. Δεν πρόκειται μόνο για τη συλλογή περισσότερων παραδειγμάτων. Η ποιότητα του να βλέπεις αλλαγές: η επιθυμία πρέπει να μάθει ποιες ιδιότητες εκτιμάει πραγματικά.

Μια πιθανή σύγχρονη σύγκριση είναι ένας μαθητής που πρώτα θαυμάζει ένα κτίριο και μετά αρχίζει να καταλαβαίνει τι κάνει τις χωρικές σχέσεις, το υλικό και την ανθρώπινη χρήση όμορφες. Ο θαυμασμός εκφράζεται ευρύτερα και καλύτερα. Το ίδιο αυτό παράδειγμα δεν αποδεικνύει ότι ο Πλάτων περιγράφει μια αρχιτεκτονική πορεία. Το μόνο που κάνει είναι ορατό ότι μια συγκεκριμένη έλξη στην έρευνα μπορεί να αναπτυχθεί.

Έφυγε ο εραστής στο δρόμο;

Είναι ακριβώς η αύξηση που εγείρει μια δύσκολη αντίρρηση. Αν ένα άτομο γίνει το πρώτο βήμα, εξακολουθεί να είναι αγαπητός για τον εαυτό του, ή ιδιαίτερα ως πρόσβαση σε κάτι πιο γενικό; Μια ολοένα ευρύτερη άποψις μπορεί να ελευθερώση ένα άτομο από μια κτητική προσκόλλησι. Μπορεί επίσης να αποστασιοποιηθεί από το μοναδικό άλλο άτομο που δεν θέλει να μειωθεί σε εκπαιδευτικό υλικό.

Μια καλή διάλεξη επιτρέπει να υπάρχει αυτή η ένταση. Είναι πολύ εύκολο να επαινέσω το κείμενο μόνο ως εξυψωμένο ειδύλλιο ή απλώς να το απορρίψω ως ψυχρή αφαίρεση. Ρωτήστε τι συμβαίνει με προσοχή, αφοσίωση και αναγνώριση όταν η επιθυμία υψώνεται φιλοσοφικά. Αυτά τα λόγια δεν συμπίπτουν αυτόματα με την επίτευξη υψηλότερης κατανόησης.

Ο Αλκιβιάδης φέρνει πίσω το άτομο

Όταν εμφανιστεί ο Αλκιβιάδης και μιλήσει για τον Σωκράτη, η έρευνα θα ακολουθηθεί από μια συγκεκριμένη, άβολη παρακολούθηση. Οι προηγούμενες σκέψεις έρχονται αντιμέτωπες με μια εμπειρία θαυμασμού, απόρριψης και προσκόλλησης. Η σχέση ανάμεσα στο τι μπορεί να καταλάβει κάποιος για την αγάπη και το πώς εμφανίζεται σε μια σχέση γίνεται ορατή ξανά.

Το σύμπαν της γνώσης συνδέει αυτό το αρχείο με την Αριάδνη, τη σπηλιά και τον Πλωτίνο. Η γραμμή προς την Αριάδνη συγκρίνει διαφορετικές ιστορίες για την επιθυμία και την εγκατάλειψη. Η σύνδεση με τον Πλωτίνο ανοίγει μια μεταγενέστερη φιλοσοφική αντανάκλαση της ομορφιάς. Καμία από αυτές τις γραμμές δεν σημαίνει ότι τα κείμενα δίνουν την ίδια απάντηση ή μπορούν να διαβαστούν χωρίς ιστορική απόσταση.

Σκέψου τον εαυτό σου.

Σκέψου κάτι ή κάποιον που σου αρέσει. Μπορείτε να εξηγήσετε ποιες ιδιότητες θαυμάζετε χωρίς να περιγράψετε εντελώς το συγκεκριμένο; Τότε αν η καλύτερη κατανόηση κάνει την προσοχή σας πιο προσεκτική ή πιο απόμακρη. Τι θα πρέπει να προσθέτει η στοργική γνωριμία σε μια κατάλληλη περιγραφή;