ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΟΒΙΑ · ΔΙΑΙΡΕΣΗ
Ξενοφάνης: Ποιος κάνει τους θεούς κατ' εικόνα του;
Μια πρώιμη κριτική για την ανθρώπινη προβολή και μια έρευνα για τα όρια της γνώσης.
Ο Ξενοφάνης επικρίνει ποιητές που αποδίδουν θεούς σε ανθρώπινες αδυναμίες. Τα θραύσματα του δεν αφορούν μόνο τη θρησκεία: κάνουν επίσης το ερώτημα πώς οι άνθρωποι γνωρίζουν την αλήθεια και τι αξίζει μια προσεκτική εικασία.

Θεοί με ανθρώπινα πρόσωπα
Ο Ξενοφάνης σημειώνει ότι διαφορετικοί λαοί απεικονίζουν τους θεούς τους με δική τους εμφάνιση. Αν τα άλογα ή τα βοοειδή είχαν χέρια να υπογράψουν, σύμφωνα με το περίφημο θραύσμα του, πιθανότατα θα αντιπροσώπευαν τους θεούς τους ως άλογα ή βοοειδή. Το σημείο δεν είναι απλά ότι οι θεοί δεν υπάρχουν. Ρωτάει πώς οι ανθρώπινες συνήθειες η εικόνα των θείων μορφών.
Σε άλλα αποσπάσματα, επικρίνει τον Όμηρο και τον Ησίοδο για χαρακτηρισμένες θεότητες που οι άνθρωποι θα έβρισκαν επαίσχυντες: κλοπές, μοιχεία και δόλο. Αυτό καθιστά την αναπαράσταση φιλοσοφικό πρόβλημα. Μια ιστορία μπορεί να διδάξει σε μια κοινότητα κάτι, αλλά επίσης να μειώσει το ηθικό μέτρο των θεών στην ανθρώπινη αδυναμία.
Τι ξέρει ο κόσμος;
Η πυγμαία επιστημολογία του Ξενοφάνη συχνά συνοψίζεται με την ιδέα ότι ακόμα και εκείνοι που τυχαίνει να λένε την αλήθεια δεν γνωρίζουν πάντα ότι του ανήκει. Η ακριβής ερμηνεία των αποσπασμάτων του είναι αμφιλεγόμενη. Είναι σαφές ότι σκέφτεται τη διαφορά μεταξύ της αλήθειας, της πεποιθήσεως και του τι μπορεί να ισχυρισθή κανείς για βάσιμους λόγους.
Ένα σημαντικό θραύσμα αφήνει χώρο για έρευνα: οι άνθρωποι ψάχνουν, και με τον καιρό μπορούν να ανακαλύψουν κάτι καλύτερο. Αυτό δεν είναι σχετικισμός κατά τον οποίο όλες οι απόψεις είναι ίσες. Είναι μια στάση διανοητικής μετριοφροσύνης: καλοί λόγοι μπορούν να βελτιώσουν τις πεποιθήσεις, αλλά η ανθρώπινη ασφάλεια παραμένει περιορισμένη.
Ποίηση και κριτική
Ο ίδιος ο Ξενοφάνης ήταν ποιητής. Η κριτική του στις ποιητικές εικόνες του Θεού δεν σημαίνει ότι απέρριψε την ποίηση. Χρησιμοποίησε ποιητική μορφή για να επιχειρηματολογήσει, να χλευάσει και να εξερευνήσει τη θρησκευτική γλώσσα. Αυτό καθιστά τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο μύθο και τα λογότυπα λιγότερο απλή από μια ιστορία σχολικού βιβλίου στην οποία η μία μορφή αντικαθιστά την άλλη.
Το έργο του προσκαλεί ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιες αξίες αναπαριστούν οι ιστορίες ως θεϊκές ή αυτονόητες; Το ερώτημα αυτό παραμένει χρήσιμο στη θρησκεία, την πολιτική και τον λαϊκό πολιτισμό. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να τον κάνουμε σύγχρονο άθεο ή επιστήμονα χωρίς αποδείξεις· οι δικές του θεϊκές απόψεις είναι αποσπασματικές και εξηγούνται διαφορετικά.
Προβολή ερώτησης
Πάρτε μια σύγχρονη εικόνα δύναμης ή θεότητας. Ποιες ανθρώπινες ιδιότητες παρουσιάζονται ως ιδανικές; Τι λέει ο Ξενοφάνης για τον δημιουργό, και τι δεν μπορεί να αποδείξει για την ύπαρξη του εικονιζόμενου;
Πηγές και ανάγνωση
- Ξενοφάνης, θραύσματα Β 11, B 14–16 και Β 18 · αποθηκεύεται σε μεταγενέστερους συγγραφείς.
- Internet Encyclopedia of Philosophy, Προσωκρατικοί
- Internet Encyclopedia of Philosophy, Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία