Επίκουρος: έχοντας αρκετά, φιλία και φόβο του θανάτου

Φιλοσοφία ως επάγγελμα για κάθε ηλικία

Η Επιστολή προς τον Μενοικέιο ανοίγει με τη σκέψη ότι κανείς δεν είναι πολύ νέος ή πολύ μεγάλος για να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία. Τα ερωτήματα της ευτυχίας και του φόβου δεν εξορίζονται σε μια εξειδικευμένη γωνιά. Είναι μέρος της ίδιας της ζωής. Η πρακτική προσέγγιση καθιστά το κείμενο προσιτό, αλλά δεν σημαίνει ότι κάθε θέση παρουσιάζεται χωρίς κανένα επιχείρημα.

Ο Επίκουρος συνδέει την ηθική του με απόψεις για τη φύση, τους θεούς και τη θνησιμότητα. Η ιδέα ότι η πραγματικότητα αποτελείται από άτομα και κενό χώρο παίζει ρόλο στην ευρύτερη φιλοσοφία της στην καταπολέμηση του φόβου. Οπότε δεν έχει να κάνει με μια συλλογή από χαλαρές συμβουλές χαλάρωσης. Ένας τρόπος ζωής εδώ στηρίζεται σε μια συγκεκριμένη εικόνα του κόσμου και του τι είναι ένα ανθρώπινο ον μέσα σε αυτό.

Μάθετε να διακρίνετε τις επιθυμίες

Ο Επίκουρος διακρίνει μεταξύ φυσικών και αναγκαίων επιθυμιών, φυσικών αλλά όχι απαραίτητων επιθυμιών και επιθυμιών που βασίζονται σε αβάσιμες ιδέες. Τα διψασμένα μαθήματα, για παράδειγμα, απαιτούν μια διαφορετική απαίτηση από ό, τι μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με το σπανιότερο ποτό. Η πρώτη ανάγκη έχει ένα αναγνωρίσιμο όριο· η δεύτερη μπορεί να προκαλέσει μια νέα σύγκριση.

Αυτή η διάκριση δεν είναι απαγόρευση κάθε ευχαρίστησης. Βοηθά να ερευνηθεί η εξάρτηση μιας επιθυμίας. Τι συμβαίνει όταν λείπει το αντικείμενο; Επιλύεται ένα πραγματικό έλλειμμα ή αυξάνεται η ανάγκη επιβεβαίωσης; Γι ’ αυτό, ένα μέτριο γεύμα μπορεί να προσφέρει περισσότερη ελευθερία από ένα πολυτελές γεύμα που έχετε καταλήξει να θεωρείτε απαραίτητο.

Διασκέδαση είναι επίσης η απουσία της διαταραχής

Ο Επίκουρος όχι μόνο χρησιμοποιεί την ευχαρίστηση για ένα έντονα ευχάριστο ερέθισμα. Το να είσαι απαλλαγμένος από σωματικό πόνο και ψυχική αναταραχή έχει κεντρική θέση. Δεν πρέπει να επιλέγεται κάθε ευχαρίστηση: μια άμεση απόλαυση μπορεί να φέρει μεγαλύτερο βάρος. Αντίθετα, μια προσπάθεια μπορεί να είναι λογική όταν καθιστά δυνατή μια καλύτερη κατάσταση. Ως εκ τούτου, η πρακτική αξιολόγηση είναι πιο σημαντική από το να προσθέσουμε απλώς ευχάριστες στιγμές.

Ένα προσωπικό παράδειγμα είναι ένα πάρτι όπου θέλετε να είστε παρόντες επειδή αγαπάτε τους ανθρώπους. Η αξία της βραδιάς δεν χρειάζεται να αυξηθεί όταν κάθε νέα πορεία είναι ακριβότερη. Το φιλοσοφικό ερώτημα είναι ποιες ανάγκες ικανοποιούνται: η συνδεσιμότητα, η γεύση, η κατάσταση ή ο φόβος να πέσουν έξω από την ομάδα. Αυτές οι ανάγκες μπορούν να αναμιχθούν στην ίδια περίπτωση.

Γιατί ο Επίκουρος λέει ότι ο θάνατος δεν είναι η εμπειρία μας

Το διάσημο επιχείρημα είναι βασικά ότι το καλό και το κακό για εμάς συνδέονται με την εμπειρία, ενώ ο θάνατος είναι το τέλος της εμπειρίας. Όσο είμαστε εκεί, ο θάνατός μας δεν είναι εκεί· όταν ο θάνατος είναι εκεί, δεν βιώνουμε πια. Έτσι ο Επίκουρος προσπαθεί να διαπεράσει την εικόνα ενός αιώνιου τρόμου θανάτου.

Μια αντίρρησις είναι ότι μια απώλεια μπορεί να φαίνεται απώλεια ακόμη και χωρίς μεταγενέστερο πόνο, διότι κάποιος μπορεί να χάση τις μελλοντικές καλές πείρες. Αυτό δεν είναι το τέλος της συζήτησης. Βοηθά στο να χωριστούν οι διαφορετικοί φόβοι: ο φόβος του θανάτου, η θλίψη για μια πεπερασμένη ζωή και η σκέψη ότι κάποιος θα υποφέρει μετά θάνατο δεν είναι ακριβώς το ίδιο πρόβλημα.

Φίλοι και συμφωνίες.

Στις κύριες εκφωνήσεις η φιλία και η αμοιβαία ασφάλεια δίνονται πολύ βάρος. Η δικαιοσύνη συνδέεται με συμφωνίες που αποτρέπουν το ένα το άλλο. Αυτό καθιστά σαφές ότι η ειρήνη διάνοιας δεν είναι ένας εντελώς απομονωμένος εσωτερικός κόσμος. Εκείνοι που απειλούν συνεχώς τους άλλους ή φοβούνται τα αντίποινα δεν ζουν απλώς χωρίς ταραχές.

Το σύμπαν της γνώσης συνδέει τον Επίκουρο με τον Διογένη, την αποθήκη εφοδιασμού και ένα ελληνικό γεύμα. Αυτές είναι θεματικές συγκρίσεις γύρω από αρκετά, φροντίδα και συντροφικότητα. Η γραμμή προς τον Δημόκριτο είναι ένα άλλο είδος σύνδεσης: προσκαλεί από τη φιλοσοφία της φύσης για την συγγένεια και τις σημαντικές διαφορές να διαβάσει.

Σκέψου τον εαυτό σου.

Διαλέξτε μια επιθυμία που συνεχίζει να επιστρέφει. Πρώτον, περιγράψτε ποια συγκεκριμένη έλλειψη θα την επιλύσει. Ποια εκδοχή του είναι εύκολο να εκπληρωθεί, και ποιος ουσιαστικά δεν έχει τελικό σημείο; Στη συνέχεια, σκεφτείτε πώς αλλάζει η ανάγκη όταν συζητάτε με μια φίλη αντί για μια κοινωνική σύγκριση.