Μαρία Κάλλας: Φωνή, θέατρο και Έλληνας σταρ

1. Ακούγοντας πέρα από το μύθο

Η Μαρία Κάλλας είναι μία από τις τραγουδίστριες των οποίων το όνομα έχει γίνει σχεδόν μεγαλύτερο από το έργο. Φωτογραφίες, ιστορίες για την αγάπη και τις συγκρούσεις και η λέξη ντίβα μπορεί να καθορίσει την ακρόαση εκ των προτέρων. Συνεπώς, αυτός ο φάκελος αρχίζει με ένα άλλο ερώτημα: τι συμβαίνει όταν μια ψευσμένη πρόταση όχι μόνο ακούγεται όμορφη, αλλά όταν μια πράξη ακούγεται σε ένα δράμα;

Ο Κάλλας ήταν σοπράνος με διεθνή καριέρα και ελληνικό υπόβαθρο. Τα ραντεβού της ζωής της είναι 2 Δεκέμβριος 1923, και 16 Σεπτέμβριος 1977, Παρίσι. Το Μουσείο Μαρίας Κάλλας στην Αθήνα τοποθετεί την μόρφωση και την πρώιμη σκηνική εμπειρία της στο ελληνικό πλαίσιο. ^[1]

Μια καλή γνωριμία δεν χρειάζεται να είναι ένας διαγωνισμός για τη μεγαλύτερη φωνή όλων των εποχών. Ακούστε την αναπνοή, τη γλώσσα, το χρώμα και τον τρόπο που ένας χαρακτήρας προσπαθεί να πείσει κάποιον άλλο. Με αυτόν τον τρόπο, ο θαυμασμός γίνεται συγκεκριμένος: μπορείτε να επισημάνετε τι ακούτε αντί απλώς να επαναλαμβάνετε μια διάσημη φήμη.

2. Νέα Υόρκη, Αθήνα και εκπαίδευση

Ο Κάλλας γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από ελληνική οικογένεια. Μέσα 1937 Μετακόμισε στην Αθήνα με τη μητέρα και την αδελφή της. Εκεί σπούδασε για πρώτη φορά με τη Μαρία Τριβέλλα. 1939 Ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ελβίρα ντε Χιντάλγκο στο ωδείο Αθηνών. Το μουσείο περιγράφει αυτά τα χρόνια μάθησης ως ουσιαστικό μέρος του σχηματισμού του. ^[1]

Αυτό καθιστά τη λέξη φυσικό ταλέντο ελλιπή. Ένας τραγουδιστής δεν αναπτύσσει καριέρα όπερας μόνο έχοντας ιδιαίτερη φωνή. Η εκμάθηση ρεπερτορίου, η κατανόηση γλωσσών, η επεξεργασία μουσικών ενδείξεων και η συνεργασία με άλλους ερμηνευτές απαιτούν μακροχρόνια εργασία.

Είναι επίσης ένας λόγος για να μην ζωγραφίσει μια διάσημη ζωή μετά ως μια φυσική διαδρομή. Ο μετέπειτα παγκόσμιος αστέρας ήταν κάποτε μαθητής. Όποιος βλέπει μόνο το θεαματικό αποτέλεσμα χάνει την άσκηση και το συγκεκριμένο περιβάλλον στο οποίο προέκυψαν ευκαιρίες.

3. Πρώτη καριέρα στην Ελλάδα

Η Ελληνική Εθνική Λυρική Σκηνή τεκμηριώνει το πρώιμο έργο της και τις παραγωγές της στην Ελλάδα. Το θεσμικό αυτό αρχείο βοηθά στο να δει την αρχή της καριέρας της ως σκηνική πρακτική και συνεργασία, όχι ως ένα up-up χωρίς το δικό του νόημα. ^[2]

Για έναν ακροατή που η σκέψη είναι χρήσιμη: ένας ρόλος αποτελείται από κάτι περισσότερο από μια χαλαρή άρια. Ένας τραγουδιστής πρέπει να φορέσει ένα ολόκληρο βράδυ, να απαντήσει σε συναδέλφους και ορχήστρα και να αλλάξει έναν χαρακτήρα. Ακόμη και η πιο διάσημη ηχογράφηση λίγων λεπτών είναι απλά μια περικοπή αυτής της εργασίας.

Τα χρόνια του πολέμου περιπλέκουν ιστορικά την ελληνική περίοδο. Το αρχείο αυτό χρησιμοποιεί τεκμηριωμένα δεδομένα κατάρτισης και υλοποίησης και δεν αντιμετωπίζει τα κουτσομπολιά για ιδιωτικές σχέσεις ή την πολιτική αφοσίωση ως αυτονόητα βιογραφικά γεγονότα.

4. Ιταλία και η μεγάλη σκηνή όπερας

Μέσα 1947 Εκτέλεσε Callas στη Βερόνα στο Ponchielli του Λα Γκιόκοντα, υπό τον Tullio Serafin. Τα επόμενα χρόνια, η ιταλική καριέρα της πήρε μορφή. Το αρχείο της Ελληνικής Εθνικής Όπερας περιγράφει τον Σεραφίν ως σημαντικό μέντορα· η χρονολογία της κληρονομιάς της καλεί την έναρξη της σεζόν 1951 / 52 στη Σκάλα με του Βέρντι. Εγώ είμαι ο Βέσπρι Σιτσιλιάνι.. ^[2][3]

Ο διεθνής χαρακτήρας αυτού του έργου είναι σημαντικός. Μια Ελληνίδα τραγουδίστρια μπορεί να καταλάβει μια μεγάλη θέση στο ιταλικό και γαλλικό ρεπερτόριο χωρίς η τέχνη της να συνδέεται λιγότερο με την Ελλάδα. Η ταυτότητα και η γλώσσα του τραγουδημένου έργου είναι διαφορετικά μέρη μιας καριέρας.

Εκείνοι που δεν γνωρίζουν ένα όνομα όπερας μπορούν να ξεκινήσουν με τρία δεδομένα: ποιος μιλάει, σε ποιον και για ποιο σκοπό; Αυτό κάνει έναν δυσπρόσιτο τίτλο την είσοδο σε μια αναγνωρίσιμη ανθρώπινη κατάσταση.

5. Τι σημαίνει το belcanto για τον ακροατή

Ο Κάλλας είναι έντονα συνδεδεμένος με το ιταλικό belcantorepertoire και με ρόλους του Μπελλίνι και του Ντονιζέτι. Η Εθνική Όπερα της Ολλανδίας συζητά τον συνδυασμό φωνητικής έκφρασης και ενεργεί ως πρόσβαση στο νόημά της. ^[4]

Για μια πρώτη ακρόαση μπορείτε πρακτικά να προσεγγίσετε το belcanto ως μια προσοχή στη φθαρμένη γραμμή, την κινητικότητα και τη συνοχή της μουσικής διακόσμησης με μια δραματική κατάσταση. Μια γρήγορη ακολουθία σημειώσεων δεν χρειάζεται μόνο να δείχνει δεξιοτεχνία · μπορεί επίσης να κάνει την αναταραχή, την παρόρμηση ή μια αλλαγή σκέψης να ακούγεται.

Αυτή είναι μια ακουστική προσέγγιση, όχι ένας ισχυρισμός ότι κάθε διακόσμηση σημαίνει ένα σταθερό συναίσθημα. Ρωτήστε σε ένα απόσπασμα τι προσθέτει η μουσική στο κείμενο. Μήπως κάποια λέξη επαναλαμβάνεται, καθυστερεί ή ξαφνικά τονίζεται; Τέτοιες ερωτήσεις συνδέουν την τεχνική και το νόημα χωρίς να χρειάζεται να ακολουθείς τα μαθήματα τραγουδιού μόνος σου.

6. Νόρμα: τελετή και προσωπική ένταση

Βελανίδια Νόρμα είναι μια σημαντική άγκυρα στην ιστορία του Κάλλας. Η Μητροπολιτική Όπερα καταγράφει το ντεμπούτο της εκεί. 29 Οκτώβριος 1956 στον ρόλο του τίτλου. Το αρχείο εκτέλεσης δίνει έτσι μια ελεγχόμενη στιγμή παράλληλα με μεταγενέστερες αναμνήσεις και φήμη. ^[5]

Ακούστε σε μια παράσταση της διάσημης άριας Κάστα ντίβα Όχι μόνο τους ψηλούς τόνους. Ακολουθήστε πώς μια μακρά μουσική σκέψη για τις μικρές διαφορές της αναπνοής και του χρώματος κρατιέται μαζί. Μια καλή άσκηση είναι να διαβάσετε πρώτα την παγκόσμια κατάσταση κειμένου και στη συνέχεια να ακούσετε όπου η ανάπαυση φαίνεται δύσκολο να επιτευχθεί.

Στη συνέχεια, συγκρίνετε ένα απόσπασμα από έναν διάλογο ή ένα σύνολο. Ένας χαρακτήρας που είναι εξίσου κεντρικός σε μια άρια πρέπει επίσης να ακούσει, να περιμένει και να αντιδράσει αλλού. Εκεί μπορείτε να ακούσετε πώς ένας ρόλος επεκτείνεται σε διάφορες μουσικές μορφές.

7. Τόσκα: ένας άνθρωπος στη σκηνή

Το Βασιλικό Μπαλέτο και η Όπερα αρχειοθετεί Callas in Τόσκα Εμπρός 21 Ιανουάριος 1964. Η παραγωγή αυτή είναι μια από τις πιο διάσημες στιγμές της μετέπειτα σκηνικής καριέρας της. Χρησιμοποιήστε την ημερομηνία παραγωγής και την προέλευση του υλικού εικόνας κατά τη σύγκριση των θραυσμάτων· δεν κάνει κάθε διαδικτυακό τίτλο αυτή τη διάκριση προσεκτικά. ^[6]

Με Τόσκα μπορείτε να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στην αλληλεπίδραση μεταξύ λέξεων και κινήσεων. Μια παύση, μια ματιά ή η αποφυγή ενός σώματος μπορεί να αλλάξει το νόημα μιας ψάλλουσας πρότασης. Ο τραγουδιστής κάνει επιλογές μέσα σε μια παραγωγή στην οποία ο σκηνοθέτης, ο μαέστρος, οι συνάδελφοι και ο χώρος παίζουν επίσης ρόλο.

Ακούστε ένα θραύσμα μια φορά χωρίς εικόνα και μετά ξανακοιτάξτε το. Τι δραματική πρόθεση άκουσες; Τι προσθέτει η εικόνα; Αυτή η απλή σύγκριση βοηθά στην παρατήρηση της έκφρασης φωνής και της έκφρασης σκηνή ξεχωριστά.

8. Μια διαδρομή ακρόασης κατά μήκος διαφορετικών ρόλων

Οι επισκοπήσεις ρόλων του Ιδρύματος Κάλλας περιλαμβάνουν: Νόρμα, Τόσκα, Λα Τραβιάτα, Λουτσία ντι Λάμερμουρ γενν., Άννα Μπολένα και Μήδεια Μια θέση στην κληρονομιά της. ^[7]

Αυτές οι ερωτήσεις είναι συντακτικές προτάσεις για ακρόαση. Δεν γράφουν αυτό που πρέπει να αισθάνονται όλοι. Αφού ακούσετε γράψτε μια συγκεκριμένη στιγμή και προσπαθήστε να περιγράψετε τι συμβαίνει μουσικά εκεί.

9. Μήδεια: Διατηρώντας την όπερα και το φιλμ χωριστά

Ο Κάλλας έπαιξε τον ρόλο του τίτλου στην ταινία του Πασολίνι Μήδεια εκτός 1969. Αυτή είναι μια διαφορετική παραγωγή από μια παράσταση της όπερας του Τσερουμπίνι. Το ταίριασμα στο χαρακτήρα δεν καθιστά τα έργα εναλλάξιμα. Το αρχείο της όπερας αναφέρει την ταινία ως ξεχωριστό βήμα στην καριέρα της. ^[2]

Για Kreta Kroniek Αυτό παρέχει μια ωραία σύνδεση ανάγνωσης με τη μυθολογία. Μια ιστορία μπορεί να κανονιστεί διαφορετικά μέσω τραγωδίας, όπερας και κινηματογράφου. Το ερώτημα δεν είναι μόνο τι ήταν η αρχική Μήδεια, αλλά και ποιες επιλογές κάνει κάθε δημιουργός.

Συγκρίνετε, για παράδειγμα, τι μπορεί να δείξει άμεσα το ένα μέσο και το άλλο μέσω φωνής ή ορχήστρας. Αποφύγετε το συμπέρασμα ότι ένα θραύσμα ταινίας δείχνει τον εαυτό του πώς ο Κάλλας τραγούδησε την ίδια σκηνή στην όπερα.

10. Αιτούμενη εγγραφή για το πλαίσιο

Μια ηχογράφηση στούντιο, μια ζωντανή ηχογράφηση και ένα κινηματογραφημένο θραύσμα παιχνιδιού διατηρούν διάφορους τύπους πληροφοριών. Το ένα δείχνει έναν προσεκτικά ηχογραφημένο ήχο, το άλλο ένα βράδυ με κοινό και τον ενθουσιασμό του συνεχιζόμενου παιχνιδιού. Οι παλαιότερες εγγραφές μπορούν επίσης να έχουν περιορισμούς που δεν προκαλούνται από τον τραγουδιστή.

Ως εκ τούτου, μην συγκρίνετε τη δυνατότητα δύο διαδικτυακών θραυσμάτων. Σημειωτέον ημερομηνία, παραγωγή, εγγραφή φόρμας και όπου είναι δυνατόν μαέστρος και συμπαίκτες. Μια άλλη ισορροπία μικροφώνου μπορεί να αναδείξει την ορχήστρα ή ένα συγκεκριμένο χρώμα φωνής πιο έντονα.

Κατά προτίμηση χρησιμοποιούν καταγραφές που παρέχουν ένα αρχείο, μετάδοση, θέατρο ή κάτοχο με σαφείς πληροφορίες. Παραδείγματος χάριν, μια ακουστική κρίσις παραμένει συνδεδεμένη με μια προσδιορίσιμη εκτέλεσι και όχι με καμμιά συνέλευσι.

11. Ο δάσκαλος: Juilliard 1971–1972

Juilliard κρατά τεκμηρίωση σχετικά με τα μαθήματα master ότι Callas στο 1971 και 1972... Αυτή η πηγή δείχνει μια άλλη πλευρά της διασημότητας: έναν ερμηνευτή που δουλεύει με μαθητές και βάζει τη μεταφορά στο κέντρο. ^[8]

Μια αριστοτεχνική τάξη δεν είναι μια συνοπτική μέθοδος για την αναδημιουργία μιας φωνής. Μπορεί να δείξει πώς μια ερμηνεία προκύπτει από μικρές αποφάσεις σχετικά με το κείμενο, τη διατύπωση και τη μουσική κατεύθυνση. Ως εκ τούτου, η πιο χρήσιμη στάση ακρόασης δεν είναι να κρίνουμε αν ο μαθητής ήδη ακούγεται Κάλλας, αλλά να ακούσουμε τι αλλάζει ένα στοιχείο.

Για ένα αρχείο για έναν μεγάλο καλλιτέχνη, αυτό είναι απαραίτητο. Η καλλιτεχνία αποτελείται όχι μόνο από την εξαιρετική στιγμή για το κοινό, αλλά και από συζητήσεις, εξάσκηση και μεταβίβαση ενός επαγγέλματος.

12. Ανθρώπινη, Μνήμη και Μνήμη Μέσων Ενημέρωσης

Ο γάμος του Κάλλας με τον Τζιοβάνι Μπαττίστα Μενεγκίνι και η σχέση με τον Αριστοτέλη Ωνάση αποτελούν μέρος της δημόσιας βιογραφίας. Δεν εξηγούν αυτόματα κάθε καλλιτεχνική επιλογή ή αλλαγή ψήφου. Η χρονολογία της κληρονομιάς της και του μουσείου είναι χρήσιμα σημεία εκκίνησης, αλλά και μια γνωστή βιογραφία απαιτεί κριτική ανάγνωση. ^[1][3]

Αυτό το αρχείο δεν εντοπίζει εξ αποστάσεως τις αιτίες των φωνητικών αλλαγών. Η ηχογράφηση ήχου δεν είναι πλήρες ιατρικό αρχείο. Το δημοφιλές μοτίβο της ταλαιπωρημένης ντίβας μπορεί επίσης να εκφράσει έναν ενεργό, αποφασιστικό καλλιτέχνη.

Η διαρκής αξία του Κάλλας έγκειται σε ό, τι μπορεί να ακουστεί ξανά και να συζητηθεί. Ένα πορτραίτο γίνεται πλουσιότερο όταν ο άνθρωπος δεν υποβιβάζεται σε φήμη, εμφάνιση ή στενοχώρια.

13. Συχνές ερωτήσεις